ما و فرش: دندون اسب پیش کشی

ما تا حالا برای خودمون فرش نخریدیم. اول ازدواجمون که قرار بود بریم خوابگاه دانشجویی خانواده همسر برامون یه جفت فرش ماشینی خریدند. بعدترها یادم نیست چی شد یه فرش ماشینی دیگه هم مامان خودم بهمون داد و تا ایران بودیم همونها برای خونه های ما زیاد هم بودند!

اینجا هم یک سال اول معلوم نبود موندنی هستیم یا نه. بعد که موندنی شدیم قرار بود جابجا بشیم. بعد که جابجا شدیم موکت کردیم خونه رو و هزینه همون اونقدر بود که فعلا بی خیال فرش بشیم. این تابستون که اومدیم ایران، چند روزی یکی از دوستان از خونه مون استفاده کرده بود. وقت برگشت توی خونه دیدیم یه دونه فرش کوچولو برامون گذاشتند،و این چنین شد که من هنوز هم نتونستم با سلیقه خودم یک فرش بخرم.

تازه این در حالیه که از زمان همون فرشهایی که تو ایران داشتیم به خودم قول داده بودم همین که تونستم فرش دستباف بخرم (در واقع مامانم قراره برام بخره وقتی رفتم سر خونه و زندگی ام، اما هنوزم که هنوزه نرفتیم سر اون خونه زندگی که. هی روزگار...)، از بسکه اون فرشها پرز می دادند. اینجا دیگه از شر پرز فرش راحت بودیم که دیگه نیستیم. موکتهامون به مدد غذا خوردن مریم خیلی تمیز هست، پر از پرز هم میشه دیگه حالا.

×× تا اینجای متن شمردن دندون اسب پیش کشی بود نه؟

حالا که از تمیزی موکت گفتم بگم که در تاریخ ثبت میشه که تو این خونه قریب به اتفاق روزها دو بار جاروبرقی زده میشه، یه بار هم حداقل من با ابر لکهای موکتها رو می گیرم اما مگه افاقه می کنه. 

آخرین چیزی که می خواستم بگم هم این بود که قشنگ حس این پیشگوهایی رو دارم که آینده رو می تونند توی حباب جادویی شون ببینند. می بینم که مینو هرجا بحث مو میشه میگه که نمی دونید مامان و بابای من چه موهایی دارند،شانس ندارم که! نمی دونم به کی رفتم اینجوری شدم. (در حین این پیشگویی هم هی یاد زن بابا جان و خاطراتش با موهاش می افتم.)

مو که نداره رو سرش دخترم بماند، همین چهار تا شاخ هم بلند نمیشند که. اینقدر حسرت چتری شدن موهاش به دلم موند رفتم موهای خودم رو زدم. یعنی ممکنه بعدا یک کم مودار بشه؟ حالا تا تو خونه خودمونیم به نظرم نمیاد ولی وقتی میریم جایی که بچه زیاده و مقایسه می کنم هی یاد خرمن موهای خودم می افتم هی حسرت می خورم. حالا مو مهم نیست تو هوش و استعداد یه وقت نکنه به من نرهاز خود راضی (آیکون از خود متشکر همینه؟!)

دعا: اون مورد پزشکی رفع شد. من یه ترجمه کتاب گرفتم که می خوام تا آبان تمومش کنم، میشه واسه اون هم دعا کنید لطفا؟

/ 5 نظر / 22 بازدید
گلابتون بانو

نگران نباش مو هم درمیاره, چتری دار هم میشه,...[رویا] ولی خدایی بدون فرش فقط با موکت خیلی سخته. موکت زیاد اشغال به خودش میگیره. نمی تونی فرشاتو از ایران بیاری؟

آیدا

من موکت هاتون رو دیدم[نیشخند] مرسی بابت جایزه مون امروز کلی ذوق کردم. آقای خونه اومده میگه بیا برات دوتا سورپرایز از یه خانوم کوچولو دارم. خییلیییییییییییی ممنون[قلب] حتمن میره، البته بچه ام از دو طرف درباره هوش شانش آورده(آیکون یه عمه) درباره دعا هم چشم. درباره موکت هم مگه بده که مریم دوست داره بهشون نقش و نگار بده؟ راستی قراره باز بهش بگیم مریم؟

بهار

اگه تو و باباش خرمن گیسو دارین نگران نباش اونم گیسوانش خرمن میشه [نیشخند], بعضی از بچه ها همینن , طول میکشه تا مو در بیارن حتی تا دو سالم دیدم . منم از هرچی چیزه پرزی و پشمیه بدم میاد .تو خونه خودمم نه موکت دارم نه فرش ,به زور یه قالیچه انداختم محض خالی نبودن عریضه [زبان]

مهسا

من هم فرش ماشيني دارم. البته مثل اون قديمي ترها نيست كه خيلي پرز داشتند و بعد از 2 يا 3 ماه استفاده و هفته اي يكبار جاروبرقي زدن پرزهاش تموم شدند شايد مال شما هم همينطور باشه [لبخند] به نظرم تحمل موكت خيلي سخته. آفرين به تحملتون.البته مشكل اصلي من با موكت (چه مدل پرزبلندش چه اونهايي كه تخت هستند) اينه كه 100% بايد روفرشي پام باشه [خنثی] والا پوست كف پام زبر ميشه [نگران] و قطعا كف پام قلب دوممه و .... راستي براي تقويت موهاي مينوگوگولي روغن زيتون بزن به موهاش. يعني يكي دوساعت قبل از حمام كردنش چند قطره روغن زيتون بمال كف دستت و بعد بكش روي موهاش واگر شد يك كمي با انگشتات سرش رو مالش بده. خيلي كمك مي كنه

mahtab

دندون اسب پیشکشیتون مبارک[نیشخند] ایشالا به زودی با سلیقه خودتون هم خواهید خرید کم پشت بودن موهاش حتما ارثین هوشش هم حتما به مامان و بابای باهوشش خواهد رفت